هزار و سیصد و نود و نه
به اسفند ماه و پایان سال رسیدیم. آنچه که به پایان خود نزدیکتر می شود عمر ماست. جلال الدین بلخی در یک رباعی این گذر زمان و عمر را اینگونه به تصویر می کشد.
کشتی که به دریای روان می گذرد
می پندارد که نیستان می گذرد
ما می گذریم زین جهان در رحلت
می پنداریم کاین جهان می گذرد!
مولوی
امیدارم این فرصت ها را بیشتر غنیمت بدانیم و فکری کنیم برای آن روزی که مال و ثروت و فرزند نفعی ندارد. در آستانه سال جدید برای همه ی دوستان عزیزم آرزوی سالی پرخیر و برکت دارم.
+ نوشته شده در یکشنبه دهم اسفند ۱۳۹۹ ساعت 11:18 توسط سیدحسن مبارز
|